Artikelen

overige manifestaties

Andere manifestaties van een hiv-infectie kunnen zijn: cardiomyopathie, chronische hepatitis, glomerulonephritis, nefrotisch syndroom en hemolytische anemie en trombopenie.

Kaposi-sarcoom komt zelden voor bij kinderen; cerebrale lymfomen en vaatafwijkingen daarentegen worden wel gezien.

Gedissemineerde infecties

Vooral bij afname van de weerstand kunnen gedissemineerde infecties met Mycobacterium avium/tuberculosis, CMV, Cryptosporidium, herpes simplexvirus en Toxoplasma gondii optreden. Bij verdenking op CMV en toxoplasmose dient de oogarts geconsulteerd te worden.

Orale candidiasis komt veel voor; deze is veelal recidiverend van aard, moeilijk te behandelen en wordt uiteindelijk chronisch. Bij slikklachten, slechte eetlust, gewichtsverlies en braken is er meestal sprake van uitbreiding naar de slokdarm.

Recidiverende en ernstige bacteriële infecties komen vaak voor bij kinderen met een hyperimmunoglobulineaenemie. Na het eerste jaar kan men de immuunrespons na vaccinaties tegen tetanus, pnuemococcen infecties en invasieve aandoeningen door Haemophilus influenza type b (HIB) beoordelen. Een sterk verminderde of afwezige antistofvorming is een indicatie voor intraveneuze toediening van gammaglobulinen. Heel jonge kinderen hebben nog geen antistoffen tegen banale pathogene en hebben vaak een abnormale primaire immuunrespons.

Waterpokken, rode hond en mazelen kunnen ernstig verlopen bij met hiv geïnfecteerde kinderen. Infecties van lymfeklieren, longen en speekselklieren met EBV worden veelvuldig gezien.

Hiv-encephalopathie

Hiv-encophalopathie lijkt een direct gevolg van een infectie van de hersenen door hiv; bij kinderen onderscheidt men statische en progressieve encephalopathie. De laatste heeft een slechte prognose, ze treedt binnen een half jaar op bij 8-19% van de kinderen en nog vaker bij kinderen met opportunistische infecties (36-58%). Dit leidt tot stilstand of achteruitgang in de psychomotorische ontwikkeling en cognitieve functies en uiteindelijk tot spastische tetraparese en mentale retardatie. De directe invloed van hiv op het brein uit zich in het achterblijven van de schedelomvang en ernstige atrofie en verkalkingen in cerebro. Het virus kan uit hersenweefsel en liquor geïsoleerd worden. Antiretrovirale therapie is alleen maar mogelijk als het middel de bloedhersenbarriere kan passeren, zoals bij AZT. Regelmatige evaluatie van de functie van het centraal zenuwstelsel (neurologisch onderzoek, neuropsychologische ontwikkelingstesten, en beeldvorming) is belangrijk om beginnende verschijnselen op te sporen en antiretrovirale behandeling te kunnen starten. In tegenstelling tot volwassenen krijgen kinderen zelden opportunistische infecties van het centraal zenuwstelsel.

Vind meer artikelen in vergelijkbare categorieen kinderen en hiv

Gepubliceerd:27-10-2008
Aantal keer bekeken:1816

Geef je reactie

Goed om te weten: er kijkt altijd nog iemand naar je reactie voor we deze plaatsen.
We plaatsen deze alleen als ze respectvol en gepast zijn.

Naam (verplicht)

E-mail (verplicht)

CAPTCHA Afbeelding
Voer de hierboven staande code in: